ในยุคโลกาภิวัฒน์อย่างปัจจุบัน กระแสการเปลี่ยนแปลงสิ่งใหม่เข้ามาทดแทนสิ่งเก่าเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น สังคมไทยอย่างรวดเร็วแทบทุกหลักวินาที .แต่การเปลี่ยนแปลงนี้กลับทำให้ มรดกมีชีวิต Living Heritage หรือวัฒนธรรม ค่านิยม วิถีชีวิตที่สืบทอดมาถึงปัจจุบันและควรดำเนินต่อไป กลับถูกวางไว้บนหิ้งและไม่มีใครกล้าแตะต้อง ในทางกลับกันมรดกเหล่านี้ก็ขาดผู้คนที่จะส่งต่อให้กับคนรุ่นใหม่ ให้เป็นบทเรียนให้กับพวกเขา จึงเกิดเป็น โครงการบ่มเพาะหลักสูตรการเรียนรู้ (หลักสูตรมรดกเรียนมีชีวิต) หรือ ชมรมลองเ

มีแค่สุขภาพเท่านั้นจริงๆหรือที่กำลังโดนมลพิษในอากาศทำลายอยู่ ??.ในทุกวันนี้ผู้คนมากมายเริ่มหันมาป้องกันตัวเองจากมลพิษทางอากาศมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการใส่หน้ากาก การซื้อเครื่องฟอกอากาศติดไว้ที่บ้านหรือคอนโด แต่นั่นทำให้ผู้คนปลอดภัยจากฝุ่นในทุก ๆ มิติจริงหรือไม่ . ประเทศไทย เมืองหลวงแห่งรอยยิ้มที่นานาประเทศเชิดชูให้เป็นสถานที่ที่น่าท่องเที่ยวติดอันดับโลก จนการท่องเที่ยวถือเป็นหนึ่งในภาคอุตสาหกรรม ที่เป็นจุดเด่นของประเทศไทย สิ่งแรกที่นักท่องเที่ยวต่างชาติต่างตั้งไว้เป็นหมุดหมายของ

เมื่อพูด “การประสานงานชุมชน” หลายคนอาจคิดว่า คงเป็นหน้าที่ของหน่วยงานภาครัฐ คอยทำหน้าที่ให้บริหารและจัดการเพื่อพัฒนาชุมชนเพียงอย่างเดียว แต่ในความเป็นจริงนั้น มิติของภาคเอกชน ภาคประชาสังคม สามารถทำหน้าที่คล้ายคลึงกับหน่วยงานภาครัฐ เพียงแต่โครงสร้างของภาคเอกชน ภาคประชาสังคม ไม่ได้มีอำนาจในการบริหารราชการแผ่นดินเช่นภาครัฐ คำถามคือแล้วภาคเอกชน หรือภาคประชาสังคมทำงานประสานงานชุมชนกันอย่างไร และมีส่วนสำคัญต่อการพัฒนาชุมชนเมืองอย่างไรบ้าง ในวันนี้พวกเรา ศูนย์วิจัยชุมชนเมือง(Urba

ปกติเมื่อคิดถึงย่านบ้านบาตร - วัดสระเกศ บ่อยครั้งเรามักจะคุ้นเคยกับชื่อ ประตูผี ย่านชุมชนคนทำบาตร หรือแม้กระทั่งย่านค้าไม้รอบวัดสระเกศ แต่รู้กันไหมว่าอีกด้านหนึ่ง อดีตบริเวณย่านนี้ มีเรื่องเล่า ตำนานของผู้คน ที่เกี่ยวข้องกับพระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์อันลื่อชื่อรูปหนึ่งของสังคมไทย ที่เล่ากันว่าท่านเคยมายังพื้นที่ป่าช้าและชุมชนละแวกบ้านบาตร - วัดสระเกศ พระสงฆ์รูปนั้นก็คือ “สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) แห่งวัดระฆังโฆษิตารามวรมหาวิหาร แห่งย่านวังหลัง เหตุใดพระสงฆ์รูปนี้ถึงเดินทาง